วันที่หยุดทำงาน
เงินของคุณยังทำงานอยู่ไหม?

ต้องครับ/ค่ะ บำนาญชราภาพออกแบบมาเป็น “ฐานกันจน” ไม่ใช่ “เงินเลี้ยงชีพเต็มจำนวน” ตั้งแต่ 1 ม.ค. 2569 เปลี่ยนมาใช้สูตร CARE ที่คิดจากค่าจ้างตลอดชีวิตการทำงานและขยายเพดานค่าจ้างเป็น 17,500 บาท ซึ่งช่วยให้บำนาญสูงขึ้นกว่าสูตรเดิม แต่ตัวเลขที่ได้ยังห่างจากค่าใช้จ่ายจริงของคนส่วนใหญ่มาก และไม่ได้ปรับตามเงินเฟ้อทุกปี จึงควรถือเป็นเพียงเสาแรกใน 3 เสา

ไม่มีเลขถูกเลขผิด แต่มีเลขที่ “อธิบายได้” — หลักที่ใช้กันคือช่วงสะสมยังรับความเสี่ยงได้ จึงตั้งสูงกว่าช่วงถอนใช้ ค่าเริ่มต้นในเครื่องคำนวณนี้ตั้งไว้ 5% ก่อนเกษียณ และ 3% หลังเกษียณ ข้อแนะนำคือลองปรับให้ต่ำลงกว่าที่คิดสัก 1–2% แล้วดูว่าแผนยังอยู่ได้ไหม ถ้าอยู่ได้แปลว่าแผนทนทาน

ทางแก้มี 4 ทางเท่านั้น และมักต้องผสมกัน: เก็บเพิ่ม · ใช้ให้น้อยลง · เลื่อนวันเกษียณออกไป · หรือโอนความเสี่ยงอายุยืนให้ระบบผ่านประกันบำนาญที่จ่ายเป็นรายงวดจนถึงอายุที่กำหนด ยิ่งรู้ตัวเร็ว ทางเลือกยิ่งเยอะและเจ็บน้อย

กองทุนรวมให้ “โอกาสผลตอบแทน” แต่ไม่รับประกันว่าเงินจะพอถึงวันสุดท้าย ส่วนประกันบำนาญให้ “ความแน่นอนของกระแสเงิน” เป็นงวด ๆ ตามเงื่อนไขกรมธรรม์ แลกกับผลตอบแทนที่มักต่ำกว่า — คนส่วนใหญ่จึงใช้ทั้งสองอย่าง โดยให้ประกันบำนาญคุมรายจ่ายจำเป็นขั้นต่ำ และให้การลงทุนดูแลส่วนที่เหลือ รายละเอียดผลประโยชน์และเงื่อนไขเป็นไปตามกรมธรรม์ของแต่ละบริษัท

เพราะมันโตคนละอัตรา ค่าใช้จ่ายทั่วไปโตราว 3% ต่อปี แต่ค่ารักษาพยาบาลโตราว 10% ต่อปี และกระจุกตัวในช่วงปลายชีวิตซึ่งเป็นช่วงที่เรากลับมีรายได้น้อยที่สุด ถ้ารวมสองอย่างไว้ด้วยกันแล้วใช้เงินเฟ้อเดียว จะประเมินต่ำกว่าความจริงมาก