ถ้าพรุ่งนี้คุณไม่อยู่
ครอบครัวคุณจะอยู่ต่อได้กี่เดือน?

เบี้ยประกันคำนวณจากอายุที่สมัคร ไม่ใช่อายุปัจจุบัน เริ่มตอน 25 ปีอาจจ่ายเบี้ยครึ่งเดียวของคนเริ่มตอน 40 ปี ที่สำคัญกว่านั้นคือ สุขภาพที่ดีวันนี้อาจไม่ดีในอีก 10 ปี และหากตรวจพบโรคก่อนสมัคร บริษัทมีสิทธิปฏิเสธหรือเพิ่มเบี้ยได้

ถ้าคุณมีพ่อแม่ที่จะต้องรับผิดชอบค่าใช้จ่ายงานศพ หรือมีหนี้ที่มีคนค้ำประกันอยู่ ความเสี่ยงนั้นยังคงอยู่ อีกทั้งการทำตอนโสดคือการล็อกเบี้ยถูกไว้ล่วงหน้า สำหรับวันที่คุณมีครอบครัวในอนาคต

ประกันกลุ่มมักให้ทุนประกันเพียง 1–3 เท่าของเงินเดือน ซึ่งไม่พอปิดหนี้บ้าน และที่สำคัญที่สุดคือ ความคุ้มครองหายไปทันทีในวันที่คุณลาออก ถูกเลิกจ้าง หรือเกษียณ ซึ่งมักเป็นช่วงที่คุณต้องการมันที่สุด

ถูกครึ่งเดียว เพราะประกันชีวิตไม่ได้มีหน้าที่สร้างผลตอบแทนสูงสุด หน้าที่ของมันคือ คุ้มครอง การเอาไปเทียบ IRR กับหุ้นจึงเป็นการเทียบผิดหมวด ควรแยกให้ชัด ประกันไว้กันความเสี่ยง การลงทุนไว้สร้างผลตอบแทน

เคสที่ถูกปฏิเสธส่วนใหญ่มาจาก 2 สาเหตุคือ แถลงสุขภาพไม่ตรงความจริง และ เข้าข้อยกเว้นในกรมธรรม์ กรมธรรม์มาตรฐานส่วนใหญ่มีเงื่อนไข “ไม่โต้แย้งความไม่สมบูรณ์ของสัญญา” เมื่อกรมธรรม์มีผลบังคับเกิน 2 ปี (เป็นเงื่อนไขในสัญญา ไม่ใช่ตัวบทกฎหมาย) ส่วนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 865 สิทธิบอกล้างสัญญาที่เป็นโมฆียะจะระงับเมื่อพ้น 1 เดือนนับแต่บริษัททราบมูล หรือ 5 ปีนับแต่วันทำสัญญา แล้วแต่อย่างใดถึงก่อน และมี คปภ. เป็นหน่วยงานรับเรื่องร้องเรียน

คนส่วนใหญ่นึกถึงประกันสะสมทรัพย์ที่เบี้ยหลักหมื่น แต่หากเป้าหมายคือ “ความคุ้มครอง” ล้วน ๆ ประกันแบบชั่วระยะเวลาสามารถให้ทุน 1–2 ล้านบาท ด้วยเบี้ยระดับหลักพันบาทต่อปีสำหรับคนอายุน้อย

ต้องถามต่อว่าเงินเก็บนั้น พอครอบคลุมหนี้ทั้งหมด บวกค่าใช้จ่ายครอบครัวอีก 10 ปี บวกค่าการศึกษาลูก และยังเหลือให้ทายาทหรือไม่ หากคำตอบคือพอจริง คุณอาจรับความเสี่ยงเองได้ (Self-insure) แต่คนส่วนใหญ่ยังไม่ถึงจุดนั้น

การวางแผนไม่ได้เร่งให้เกิดเหตุ เหมือนการคาดเข็มขัดนิรภัยไม่ได้ทำให้รถชน สิ่งที่อัปมงคลกว่าคือการปล่อยให้คนที่เรารักต้องเผชิญวิกฤตทางการเงิน ในวันที่พวกเขาเปราะบางที่สุด